3 Temmuz 2011 Pazar

SEVGİLİYE

Ey sevgili...
Ey sen...
Ey canım...
   Koskoca bir şehrin,bir takıma isim olmuş bir ilçesinde,sanki hep geç kalacağın ön sezim olmuş gibi erkenden bekledim seni o gün.Koskoca bir şehirde,küçücük bir zaman dilimi paylaşmak içinmiş meğer.Sitem değil,isyan değil.Yine olsa yine beklerim şüphesiz.Aynı şehirde,aynı yerde,aynı adamı yine,yeniden,gene,tekrar tekra beklerim geç kalacağının ön sezisi ile;sitemsiz.
   Yıllar sonra tekrar bulunmuş kayıp iki zamandık seninle.Apayrı anne babaların iki ayrı çocuğu.Yıllar sonra tekrar bulunmuş kayıp iki çocuk;bulunduğu anda yitirilen:ÖLÜ DOĞAN BİR ÇOCUK GİBİ.
   Bir geldin,bir gittin.Bir vardın bir yoktun.İçime oturdun!
   Dünya dönüyor evet!Güneş doğuyor,batıyor.Mevsimler değişiyor.Düzen böyle.Peki ya içime dağılanlar??İçimde dağıttıkların??Nasıl düzene girecekler??Nasıl yerlerine geçecekler??Belki zaman,belki yalan...
   Bazen çok sevdiğim bir tatlı,bazen kapıda karşılaştığım komşuyla ettiğim muhabbet oyalıyor beni.Zihnimden sıyrılıyorsun bir an.Hiç gelmemişsin,tanışmıyormuşuz,bakışlarımız hiç kesişmemiş gibi;ama sadece bir an.Sonra yine 'GÜM' diye iniyorsun beynime,gafil avlıyorsun,boşluğumdan yakalıyorsun.Bir gülüşümün içine sızı sızı sızıyorsun,sancılı bir gözyaşına dönüşüyorsun.Yangın oluyorsun.Yanıyoruz.Yangında kurtarılamayacak kadar çok tutuşuyoruz.
   Nasıl bunca sevdim seni??Nasıl buncasın içimde??Hangi ara bu kadar büyüdün sen böyle bende??Nasıl??
   Kör bir karanlıktayım şimdi.O çok sevdiğim 'sarı ışıklar' bile 'yol kesen eşkıyalar' gibi sevimsizler gözümde.Nefes alıyorum tamam;da YAŞIYOR MUYUM??Ben ölmeye nefes alıyorum.Her nefes alışımla azraile bir adım daha yaklaşıyorum.Oysa ben çoktan öldüm.Azrailden çok önce kesildi nefesim.Üzerime atılan elaya çalan bir toprakla gömüldüm;sen gittikten hemen sonra.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder